| Febbraio |
![]() Fienagione - Attrezzo trainato da trattore che muove sollevandolo il foraggio falciato, per agevolarne l’essiccazione. La néf Stamatìna è ‘ndà sü la fümana ch’a gh’éra da püsè ad na smana, ma ‘l Sol l’è restà un po’ lugà e a sopia la tramuntana. Al cél al s’è quasi piumbà, sot sira al vént al s’è calmà e anca al fréd al par un po’ calà. Ormai a cumincia a far scür e a s’impisa un lampion atach al mür, e in al ciar ad la lüs li davsìn as véd ch’a taca a ‘nvar pian pianìn. L’auménta però dop un poch e ogni tant a s’agh sonta di fioch ch’i taca a imbiancar un qual broch. A fioca l’è bianca l’è lséra e l’è sofice sü na ringhiéra; l’è rabiosa cun la turménta, l’è giasada s’a gh’è la büféra. A fioca a s’imbianca al giardìn, a néva a s’imbianca anca ‘l pin, l’è bianca la quacia li rasi e la quacia anca la séf da spin. L’è fréda cla séla li man, tüt la quacia e la quacia anca ‘l pan; a cambia culor la campagna la s’imbianca cumè la muntagna; un tapé bianch a dvénta la strada e na querta l’è l’era salgada. Al silénsiu al circonda la sira e intant an gh’è pü gént ch’a gira; as sént sol a baiar un qual can e un trénu a pasar da luntan. A fioca, la végn cla par lana e dmatìna a gh’an sarà na spana; a néva e an gh’è pü la fümana ma s’è invià incora la tramuntana. |